W sprawie problemów związanych z wystawianiem karty zgonu

Przepisy regulujące zagadnienie wystawiania kart zgonu obowiązują od lat 50-tych i nie są przystosowane do aktualnej rzeczywistości oraz sytuacji społeczno-gospodarczej. Obecnie te zagadnienia określa ustawa o cmentarzach i chowaniu zmarłych z 1959 r. oraz rozporządzenie ministra zdrowia z 1961 r.

W praktyce powstaje wiele problemów związanych ze stwierdzeniem zgonu. Przepisy są przestarzałe i nieprzystosowane do aktualnego systemu opieki zdrowotnej, gdzie oprócz lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, występuje lekarz świątecznej i całodobowej opieki zdrowotnej.

Na początku 2016 roku Ministerstwo Zdrowia deklarowało rozpoczęcie prac w tej sprawie w trybie pilnym. Do dzisiaj jednak zapowiadany projekt ustawy nie powstał.

Poseł na Sejm RP Monika Wielichowska zwróciła się w tej sprawie do Ministra Zdrowia. W swoim piśmie posłanka poprosiła o odpowiedź na pytania:
1. Kto i na jakich zasadach powinien wystawiać karty zgonu?
2. Który podmiot zobowiązany jest do ponoszenia kosztów z tym związanych?
3. Kto powinien stwierdzić zgon w sytuacji, gdy nastąpi on w nocy, w dzień świąteczny, wolny od pracy?
4. Czy ma to być lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, który udzielał świadczeń jako ostatni w terminie 30 dni przed zgonem czy może lekarz świątecznej i całodobowej opieki zdrowotnej, ponieważ to on zabezpiecza daną populację pacjentów w nocy?
5. Jak powinien postąpić zespół ratownictwa medycznego w sytuacji, kiedy w zespole zamiast lekarza, jest ratownik medyczny, który według przepisów nie może wystawiać karty zgonu?
6. Kiedy resort zajmie się nowelizacją przepisów regulujących zagadnienia wystawiania kart zgonu?

W odpowiedzi na interpelację poselską pan Marek Tombarkiewicz – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia poinformował, że przepisy wymagają dostosowania do aktualnego stanu prawnego, gdyż są obiektem wielu uwag i niejasności oraz nie odpowiadają wymaganiom dzisiejszych realiów.

W celu uregulowania powyższych spraw, został opracowany projekt ustaw o stwierdzaniu, dokumentowaniu i rejestracji zgonów, który po zakończeniu wewnętrznego procesu legislacyjnego, zostanie niezwłocznie udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Zdrowia oraz w ramach uzgodnień i konsultacji publicznych, zostanie zamieszczony na stronie Rządowego Centrum Legislacji, w zakładce Rządowy Proces Legislacyjny.

Pan Tombarkiewicz poinformował, że osobą uprawnioną do stwierdzenia zgonu jest lekarz, na podstawie osobiście wykonanych badań i ustaleń. Podsekretarz zaznaczył, że zgon i jego przyczyna powinny być ustalone przez lekarza prowadzącego chorego w ostatniej chorobie. Ponadto, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że przyczyną zgonu było przestępstwo, w takim wypadku kartę zgonu wystawia lekarz, który na zlecenie sądu lub prokuratora dokonał oględzin lub sekcji zwłok. 

Podsekretarz poinformował, że w sytuacji w której niemożliwe jest ustalenie zgonu i jego przyczyny przez lekarza leczącego chorego w ostatniej chorobie, to stwierdzenie zgonu i jego przyczyny powinno nastąpić w drodze oględzin dokonywanych przez lekarza powołanego do tej czynności przez właściwego starostę.

W załączeniu udostępniamy odpowiedź z Ministerstwa Zdrowia.

Pobierz załącznik:

(0 głosów)