„Ja to się cieszę byle czym”
Ktoś mówił: pan
to ma w głowie pstro.
No to co,
że mam.
Ktoś mówił mi:
czas spoważnieć by.
Już ten wiek,
żeby mieć
trochę trosk,
bo:
Ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy),
ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy).
To może być
fakt, że kwitnie mak,
i hak, co chciałbym wbić, lecz jak?
Ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy),
ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy).
To może być
zgrzyt niemodnych płyt
i dżem, co z białych spodni jem.
I słońce, co rozlepia mi
na twarzy piegi trzysta trzy,
i grad, co mi na głowę spadł,
dziurawy dach,
na wróble strach,
i czarny kot,
krzywe jot,
bo:
Ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy),
ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy).
To może być
tran na zdrowia stan
i pan, co mi rozkręcił kran.
Ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy),
Ja to się cieszę byle czym
(byle co go cieszy).
To może być
zgrzyt niemodnych płyt
i nawet ty też możesz być!
Śpiew: Wojciech Skowroński
Słowa: Błażej Perkun
Muzyka: Andrzej Dąbrowski, Jerzy Milan
Cieszyć się byle czym? Ależ naturalnie:
Bo warto jest cieszyć się każdym, nawet najmniejszym szczęściem.
Bo to, czy coś jest naprawdę małe, czy wielkie i ważne, często jest ukryte w samej chwili, w samym momencie gdy je odczuwamy!
Bo warto więc cieszyć tak „w ogóle” i tak dla samej siebie!
Bo szczęście jest związane bardziej z umiejętnością cieszenia się, niż z tym co się zdarza poza nami!
Dlatego warto się cieszyć byle czym, (…) to może być zgrzyt niemodnych płyt i nawet ty też możesz być (…).
.
