„Matki bywają dziwne. Kiedy Bóg je stworzył, wszystko co miał umieścić w głowie, umieścił w ich sercach. Dlatego myślą i rozumieją sercem i nim kochają”
Ileż słów, ileż wierszy, ileż książek napisano o nich, a wciąż brakuje słów, by obraz ich był pełny. Pewnie dlatego, że dla każdego jest trochę inny, ale niezmienne są cechy które łączą wszystkie Mamy:
Bo Mama kocha nas tak bardzo, że czasem nie rozumiemy jej miłości.
Bo Mama sprawia, że czujemy się najlepsi… czujemy, że nie ma lepszych od nas.
Bo dla Mamy szczęściem jest nasz uśmiech i cierpieniem nasz smutek.
Bo Mama nas wspiera, nawet wtedy, gdy nie zgadza się z naszymi decyzjami.
I jak napisał Melchior Wańkowicz w „Zielu na kraterze”: „Mama to miękkie ręce. Mama to melodyjny głos, to chuchanie na uderzone miejsce. Mama to samo dobro i sama przyjemność. Coś, co dobrze jest mieć w każdej chwili życia koło siebie, dookoła siebie, gdzieś na horyzoncie”.
Ja wciąż mam to szczęście mieć Moją Mamę gdzieś na horyzoncie.
Kochać Ją i być kochaną
Dziękuję Ci Mamo.
